რეალპოლიტიკა, როგორც საერთაშორისო ურთიერთობების და დიპლომატიის საფუძველი
DOI:
https://doi.org/10.52340/splogos.2026.01.29საკვანძო სიტყვები:
რეალპოლიტიკა, საერთაშორისო ურთიერთობები, დიპლომატია, სტალინი, ძალთა ბალანსიანოტაცია
სტატია ეძღვნება რეალპოლიტიკის, როგორც საერთაშორისო ურთიერთობებისა და დიპლომატიის საფუძვლის, ისტორიული განვითარებისა და და თეორიული საფუძვლების ანალიზს. ნაშრომში განიხილება რეალპოლიტიკის წარმოშობა ანტიკური ხანიდან (თუკიდიდე, სუნ ძი) დაწყებული, ყურადღება გამახვილებულია რენესანსის (მაკიაველი), აბსოლუტიზმის (რიშელიე), XIX საუკუნის (ბისმარკი) და XX საუკუნის (მორგენთაუ, კისინჯერი, ბჟეზინსკი, არონი) მნიშვნელოვან ფიგურებზე. განსაკუთრებული ადგილი ეთმობა გეოპოლიტიკური ფაქტორებისა და გეოგრაფიული დეტერმინიზმის ურთიერთმიმართებას რეალპოლიტიკასთან. ნაშრომის ცენტრალური თეზისია, რომ რეალპოლიტიკა, რომელიც ეფუძნება ძალთა ბალანსის პრაგმატულ გათვლას და ეროვნულ ინტერესებს, იდეოლოგიურ და მორალურ მოსაზრებებს უპირისპირდება და სახელმწიფოების წარმატების საუკეთესო ინსტრუმენტია.
##plugins.generic.usageStats.downloads##
წყაროები
კლასიკური მიდგომები XVI-XVIII საუკუნეების საერთაშორისო ურთიერთობების შესწავლაში, კსუ სამეცნიერო ჟურნალი, თბილისი, 2013.
საერთაშორისო ურთიერთობები XVIII საუკუნის ბოლოს და XIX საუკუნის დასაწყისის რევოლუციურ აზროვნებაში, კსუ სამეცნიერო ჟურნალი, თბილისი, 2016.
Carr E. H. The Twenty Years’ Crisis: 1919-1939. An Introduction to the Study of International Relations. London: Macmillan, 1939.
Machiavelli N. II Principe (The Prince). Rome: Antonio Blado d’Asola, 1532.
Hobbes T. Leviathan or The Matter, Forme and Power of a Commonwealth Ecclesiasticall and Civil. London: Andrew Crooke, 1651.
Morgenthau H. J. Politics Among Nations: The Struggle for power and Peace. New York: Alfred A. Knopf, 1948.
Spykman N. J. America’s Strategy in World Politics: The United States and the Balance of Power. New York: Harcourt, Brace and Company, 1942.
Mackinder H. J. Democratic Ideals and Reality: A Study in the Politics of Reconstruction. London: Constable & Co. / New York: Henry Holt and Company, 1919.
