სამუზეუმო განათლება, როგორც კულტურული ტურიზმის სტრატეგიული ინსტრუმენტი: ტრანსფორმაციული ძალა და მდგრადი განვითარება

ანოტაცია

სამუზეუმო განათლება და კულტურული ტურიზმი თანამედროვე პრაქტიკაში სულ უფრო მჭიდროდ უკავშირდება ერთმანეთს, რაც ქმნის ახალ შესაძლებლობებს ორივე სფეროს განვითარებისთვის. წინამდებარე ნაშრომი იკვლევს ინოვაციური საგანმანათლებლო პროგრამების გავლენას კულტურული ტურიზმის დინამიკასა და ვიზიტორთა ჩართულობის ზრდაზე. კვლევა ეფუძნება ევროპული და ქართული სამუზეუმო პრაქტიკების შესწავლას. ითვალისწინებს გამოცდილებებს, სადაც დანერგილია ინტერაქტიული საგანმანათლებლო მიდგომები.

    შედეგები აჩვენებს, რომ მუზეუმები, რომლებიც ინტეგრირებულ საგანმანათლებლო გამოცდილებას სთავაზობენ ვიზიტორებს, აღწევენ განმეორებითი ვიზიტების 43%-იან ზრდას და ტურისტების დაყოვნების დროის 37%-იან გაუმჯობესებას. განსაკუთრებით ეფექტურია ციფრული ტექნოლოგიებით გამდიდრებული ინტერპრეტაციის მეთოდები, რომლებიც აკავშირებენ ადგილობრივ კულტურულ ნარატივებს გლობალურ კონტექსტთან.

  ნაშრომში წარმოდგენილია საგანმანათლებლო ტურიზმის ციკლის კონცეპტუალური მოდელი, რომელიც მუზეუმებს საშუალებას აძლევს, გარდაქმნან პასიური ექსპონატების კოლექციები აქტიურ სასწავლო გარემოდ და შედეგად გაზარდონ თავიანთი როლი კულტურული ტურიზმის განვითარებაში. დასკვნებში შემოთავაზებულია რეკომენდაციები ქართული მუზეუმებისთვის, რათა მათ გააუმჯობესონ საგანმანათლებლო პროგრამები კულტურული ტურიზმის გაძლიერების მიზნით.