ღაზას სექტორი: საერთაშორისო აქტორების როლი კონფლიქტის დარეგულირებაში
DOI:
https://doi.org/10.52340/splogos.2025.03.18საკვანძო სიტყვები:
ისრაელ–პალესტინის კონფლიქტი, ღაზას სექტორი, საერთაშორისო აქტორები, უსაფრთხოება, მედიაციაანოტაცია
სტატია მიმოიხილავს ისრაელ–პალესტინის კონფლიქტის რეგულირების მცდელობებს და საერთაშორისო აქტორების ჩართულობის დინამიკას. კვლევის მიზანია გაანალიზოს გარე გავლენების (აშშ, ევროკავშირი, არაბული ქვეყნები, ირანი და თურქეთი) პოლიტიკური და უსაფრთხოების სტრატეგიები, რომლებიც გავლენას ახდენენ ღაზას სექტორში ძალადობის რეანიმაციაზე. გამოყენებულია სისტემური ანალიზის მეთოდი და შედარებითი მიდგომა, რაც იძლევა შესაძლებლობას შეფასდეს საერთაშორისო პოლიტიკური ინტერესების თანხვედრა და კონფლიქტის მდგრადობის ფაქტორები. ნაშრომი ასახავს, რომ გეოპოლიტიკური კონკურენცია, ჰუმანიტარული კრიზისი და რეგიონული უსაფრთხოების დისბალანსი ქმნის კონფლიქტის განმეორებითი ესკალაციის საფუძველს, ხოლო საერთაშორისო მედიაციის მცდელობები ხშირად შეზღუდულია პოლიტიკური ნეიტრალიტეტის დეფიციტით. სტატია ეხება მულტილატერალიზმის გაძლიერების აუცილებლობას და სამომავლოდ კონფლიქტის მმართველობის უფრო კომპლექსურ მოდელზე გადასვლის საჭიროებას, რომელიც დაფუძნებული იქნება საერთაშორისო სამართლისა და ადამიანის უფლებათა დაცვის პრინციპებზე.
##plugins.generic.usageStats.downloads##
წყაროები
Keohane Robert O., After Hegemony: Cooperation and Discord in the World Political Economy, Princeton: Princeton University Press, 1984.
Lederach John Paul, Building Peace: Sustainable Reconciliation in Divided Societies. Washington, DC: United States Institute of Peace Press, 1997.
Said Edward W., Orientalism, New York: Pantheon Books, 1978.
Touval Saadia, The Peace Brokers: Mediators in the Arab-Israeli Conflict, 1948–1979. Princeton: Princeton University Press, 1999.
Walt Stephen M., Taming American Power: The Global Response to U. S. Primacy, New York: W. W. Norton & Company, 2005.
Wendt Alexander, “Anarchy Is What States Make of It: The Social Construction of Power Politics”, International Organization 46, no. 2 (1992): 391-425.
Wendt Alexander, Social Theory of International Politics, Cambridge: Cambridge University Press, 1999.
ვენდტი, ალექსანდერი, „ანარქია არის ის, რასაც სახელმწიფოები ქმნიან: ძალაუფლების პოლიტიკის სოციალური კონსტრუქცია“ („Anarchy Is What States Make of It: The Social Construction of Power Politics“), International Organization 46, №2 (1992): 391-425.
ვენდტი, ალექსანდერი, საერთაშორისო პოლიტიკის სოციალური თეორია (Social Theory of International Politics), კემბრიჯი: Cambridge University Press, 1999.
ლედერახი ჯონ პოლი, მშვიდობის შენება: მდგრადი შერიგება გაყოფილ საზოგადოებებში (Building Peace: Sustainable Reconciliation in Divided Societies), ვაშინგტონი: United States Institute of Peace Press, 1997.
საიდი, ედვარდი უ., ორიენტალიზმი (Orientalism). ნიუ იორკი: Pantheon Books, 1978.
ტუვალი, საადია, მშვიდობის შუამავლები: მედიათორები არაბეთ-ისრაელის კონფლიქტში, 1948–1979 (The Peace Brokers: Mediators in the Arab-Israeli Conflict, 1948–1979), პრინსტონი: Princeton University Press, 1999.
უოლტი სტივენი მ., ამერიკული ძალის შერბილება: გლობალური რეაქცია აშშ-ის ჰეგემონიაზე (Taming American Power: The Global Response to U. S. Primacy), ნიუ იორკი: W. W. Norton & Company, 2005.
ქეჰეინი, რობერტი ო., ჰეგემონიის შემდეგ: თანამშრომლობა და უთანხმოება მსოფლიო პოლიტიკურ ეკონომიკაში (After Hegemony: Cooperation and Discord in the World Political Economy), პრინსტონი: Princeton University Press, 1984.
