ფრინველი და „ფსაა“ ზმნის ცივილიზაციური ასპექტი

ანოტაცია

     კვლევის მიზანს წარმოადგენს საერთო კავკასიური ფს-  ძირ-ფუძის არსებითი სახელების ზმნური ფორმების კულტუროლოგიური ანალიზი. კავკასიური ენების მიხედვით ამ სიტყვათა სემანტიკური ველი მოიცავს მიწათმოქმედებასთან დაკავშირებულ ლექსიკურ ერთეულებს (მაგალითად: სინ. ფს'ჷ / აფხ. ფსუ „მარცვალი“, „საძირკველი“; სინ. ფსა „წყალი“, „ფესვი“; სინ. ფს / აბაზ. ფსრა / აფხ. აფსრა „კვდომა“), მთვარის საკულტო ონომასტიკას, ასევე მოიცავს ახლო აღმოსავლეთსა და კავკასიას შორის არსებული ინტენსიური ენობრივი კონტაქტებით ჩამოყალიბებულ სამიწათმოქმედო სემიოტიკას.

      აფხ. „ფსაა“ ზმნის ლინგვოკულტუროლოგიური შესწავლით, შესაძლებელი გახდა, აღმედგინა სიტყვის პირვანდელი სემანტიკა „დალბობა“, რის შედეგადაც მოვახდინე XXII საუკუნით დათარიღებული თიხის ფირფიტის სემიოტიკური ენის წაკითხვა.